29 januari: Seaworld

Ja! Jullie hebben even moeten wachten, maar ik had gisteren geen zin meer om een verslag te schrijven!

Gisteren zijn we naar Seaworld geweest. De eerste keer voor ons, dus alles is nieuw. En we vonden het super.

Rond 9:15 rijden we de parkeerplaats op. Er zijn al wel mensen, maar we staan redelijk vooraan. We hadden de toegangstickets al in Nederland via internet gekocht, met $10 korting, dus we konden doorlopen naar de poortjes. Ik kan me de laatste keer Dolfinarium niet meer heugen, maar het ruikt er hetzelfde, haha!



Na een plattegrond gepakt te hebben worden we verwelkomd door: Manta! We worden al beroerd als we er naar kijken. Horizontaal hangend in een beugel, getver! Het aquarium dat ze erbij gemaakt hebben is heel erg mooi geworden. De Manta's komen van alle kanten, geweldig!



Daarna zijn we naar de dolfijnenshow 'Blue Horizons' geweest. Prachtig hoor. Ze gebruiken ook papegaaien, en acrobatiek. Heel mooi gedaan. Daarna hebben we wat rondgewandeld en bij Journey to Atlantis gekeken. Die bewaren we even voor de volgende keer. Eerst maar even koffie drinken.





Na een vroege lunch zijn we klaar gaan zitten voor Believe, de orka-show. Ik had een hele dikke en grote man voor me met (natuurlijk) een petje op. Hij had dat petje alleen net helemaal op zijn hoofd, maar had hem er losjes opgezet. Met als gevolg dat hij compleet het uitzicht blokkeerde. Hij zag er nou ook niet zo vriendelijk uit dat ik hem durfde te vragen het petje af te zetten...daar was ie me iets te groot voor...Dus Ryan en ik hebben even van laats gewisseld, zodat hij langs hem heen kon filmen en ik foto's kon maken. Omdat je al zo lang van tevoren aanwezig bent, vermaken ze je met filmpjes over de planeet, over de wonderen van moeder aarde en dat we haar moeten beschermen. En een Shamu-de-orka-quizzzz!

Maar de show was echt geweldig! Wat een orka's en wat een show! Op de grote - bewegende - schermen achter het bad worden live close-ups van de trainers en orka's getoond. Zodat je goed kan zien wat er gebeurt. Heel mooi gedaan. We waren alleen zo druk met filmen en foto's maken, dat we de show eigenlijk alleen maar door het kijkgaatje van de fotocamera en het schermpje van de videocamera hebben gezien! Dus we besloten 's avonds nog een keer te gaan en niet te filmen of foto's te maken.






en een kleine film-compilatie:


De rest van de dag hebben we heerlijk rondgekeken bij de pinguïns, haaien, zeehonden, zeekoeien, etc etc en hebben we natuurlijk ook genoeg gezeten en koffie gedronken. Het was echt prachtig weer, zo'n graad of 24 en lekker zonnig.







Tegen het eind van de middag hebben we de show 'Pets Ahoy!' nog gezien. Een show waarin ze laten zie dat ze ook huisdieren kunnen trainen: ratten, katten, honden en zelfs een varken. En zo zie je maar: dieren hebben een eigen wil. Want er ging genoeg mis, maar dat was eigenlijk wel heel grappig. We hebben echt gelachen, leuke grapjes en een truc die we eerder dit jaar ook al bij Clown Popov hadden gezien. Ik smolt echt toen er een prachtige Sint Bernard opkwam. Wat een dotje, geweldig! Ze halen alle dieren uit het asiel en trainen ze dan. Knap hoor! Ik hou normaal niet zo van dieren die kunstjes doen (in het circus vind ik het helemaal niks) maar dit was leuk en ongedwongen.



En toen was het alweer tijd voor Believe, take 2! We zijn 45 minuten van tevoren klaar gaan staan en we hadden inderdaad eerste keus voor een plekje. Dus we hebben een mooi plekje uitgezocht. Er was alleen een probleem....er was iets in het water van de tank gevallen waar ze de show opvoeren. En er was 1 orka die uitermate geïnteresseerd was in dat voorwerp en daardoor maar rondjes in het bad bleef zwemmen. Ze was met geen mogelijkheid uit het bad, achter de coulissen te krijgen. De trainers kunnen het voorwerp er pas uithalen, als de orka weg is. Dus dat schoot niet op.

Uiteindelijk hebben ze de trainster erbij gehaald die veel met haar getraind heeft en die ze vertrouwt. Die trainster liet de orka een paar sprongen doen, om de gedachten af te leiden. Na ie sprongen, gaf ze de orka het 'commando' om naar achteren te gaan. En dat deed ze gelukkig! Nu konden de trainers op zoek gaan naar het voorwerp, maar dat was niet eenvoudig! Het bad was heel diep en het voorwerp doorzichtig...Na een paar minuten had hij het te pakken en kon de show - in verkorte versie - van start gaan. En hij was nog spectaculairder dan vanmorgen!

Het enige puntje aan die show is de 'Tribute to our Hero's'. Wat ik nu opschrijf zullen diegenen die nog nooit in Seaworld zijn geweest...maar moeilijk voor kunnen stellen...ík werd er een beetje onpasselijk van (ik kan helemaal niet tegen verheerlijking van wie dan ook). Hou je vast:

Voordat de show begint, wordt er een filmpje vertoond van een aantal militairen in actie: marine, luchtmacht, etc. op z'n Amerikaans natuurlijk. Dan komt er een trainer naar voren en er wordt een close-up van hem genomen, zodat hij groot op de schermen komt. Vervolgens zegt hij - met een stemmig statig muziekje eronder - iets in de richting van:

"Wij zien élke dag, wélke wónderen de aarde ons geeft. En wij mogen daar élke dag mee werken en we voelen ons zeer vereerd dat te mogen doen." * knikt in de richting van het publiek en de violen zwellen * "Wij doen allemaal ons best de aarde te beschermen tegen dat wat slecht voor haar is. Maar er zijn ook mensen, die zorgen dat wij in vrijheid kunnen en mogen leven. Mensen die hun leven in de waagschaal stellen, zodat wij élke dag dit werk mogen doen. 'Onze jongens en meisjes' in het leger. Ik nodig diegene uit die deel uitmaakt van de US Army, nu of in het verleden, mensen die deel uitmaken van de 'Armed Forces' van het Verenigd Koninkrijk of van het leger van onze bondgenoten én hun families, TE GAAN STAAN EN ONS APPLAUS IN ONTVANGST TE NEMEN!"

Dan zie je mensen opstaan in het theater waar misschien wel 5000 mensen zitten. Lichtelijk - oprecht - geëmotioneerd begint de trainer te applaudisseren. Hij pinkt nog net geen traantje weg. De camera's worden gericht op het publiek en je ziet een paar van onze 'helden' het applaus in ontvangst nemen. Serieus, wat een vertóning! Dan merk je toch wel waar het cultuurverschil in zit.

Begrijp me niet verkeerd, ik heb respect voor militairen. Ik vind het ook goed dat er aandacht is voor wat ze doen en dat ze hun leven willen geven oor hun land. Maar aan de andere kant zijn er genoeg andere beroepen die veel respect verdienen. Andere beroepen die levens redden, belangrijk werk doen. Dit gaat me gewoon écht te ver.

Oorlog voeren is de hobby van de Amerikaanse overheid, lijkt het. Ze vinden zichzelf de politieagent van de wereld. En proberen op deze manier te zorgen dat het volk maar achter die oorlogszucht blijft staan. Pure propganda. Communistisch Rusland is er niets bij.

Ok, tot zover mijn frustratie ;-) Eigenlijk is het ook wel vermakelijk!
Maar we vonden Seaworld verder heel erg leuk, we hebben een superdag gehad! We kunnen nog een keer gratis naar binnen en dan nemen we de lange lens voor de camera mee. Die waren we vandaag vergeten!

Na Seaworld zijn we wat gaan eten bij de Outback op Vineland Av. Het was druk, we moesten 30 minuten wachten op een tafeltje. Maar het was happy hour aan de bar, dus we hebben maar vast wat besteld. Het eten was prima. Lekker, maar niet bijzonder. Ryan had de Baby Back Ribs en ik had de Spring Chicken. We konden het allebei niet op, het was echt veel! Daarna even vlug boodschappen bij de naastgelegen Publix supermarkt en toen rap naar huis. Ik ben vrijwel meteen in slaap gevallen op de bank en Ryan heeft een kleine compilatie van Believe gemaakt!

Vandaag wordt een rustige dag!