1 februari: Relaxen en Seaworld

Ze voorspellen droog weer voor vandaag. We willen het eerst even rustig aan doen en in de middag nog even naar Seaworld. We hebben immers de tweede dag gratig toegang en we willen graag Believe nog een keer zien en de DVD kopen.

Maar de eerste blik naar buiten voorspelde gistermorgen weinig goeds. Regen. Ach, wel...er kan veel gebeuren in een paar uur! En we willen toch eerst nog even rustig aan doen. De pillen dwingen me daar ook toe, want ik word daar behoorlijk draaierig van.

Maar het helpt! Als een tierelier! De plekken in mijn gezicht zijn nagenoeg verdwenen, met uitzondering van die op mijn kin. Die waren al te ver heen. Maar ook die zijn binnen 24 uur ingedroogd, dus het virus is zich duidelijk aan het terugtrekken. Eureka! Dit spul moeten ze in Nederland ook gaan geven, maar dat zal wel niet.

Wat we ook bij de drugstore zagen: een do-it-yourself kies-reparatiesetje. Is je vulling gebroken of eruit gesprongen? Geen nood, je kunt het zelf maken! Voor een paar dollar. Annemarie...ik had nog wat mee willen nemen voor je, misschien kun je er wat mee in je praktijk. Lachen als je weekenddienst hebt: "meneer ik kom mijn bed niet uit voor gebroken vullingen, doet u het zelf maar. Heeft u pijn? Neemt u maar een paracetamolletje". Whaha, helaas ben ik het vergeten mee te nemen, en ik kom er ook niet meer aan toe..helaas!

In de middag was de regen nog niet verdwenen. En - de lucht bekijkend - leek dat in de nabije toekomst ook niet te gaan gebeuren. We zijn toch maar in de de auto gestapt, Wesh2 gaf aan dat het droog zou moeten zijn in Orlando....maar op de weg naar Seaworld wed het eerder grijzer dan lichter. Geeft niet, we laten ons niet stoppen door een beetje regen. Ik heb wel meteen bij de ingang een prachtige blauwe Seaworld poncho gekocht. Het regende me echt te hard. En de plu's die ze verkochten waren te groot om straks nog mee te nemen.



Dus gehuld in stemmig blauw (Ryan vond dat hij wel zonder poncho af kon) gingen we richting de kinderkamer van de dolfijnen: The Dolphin Nursery. Wat schattig, er zwom een dolfijn van een maandje oud rond. En er was ook een zwangere dame aanwezig. Je komt echt heel dichtbij, bijzonder hoor!

Daarna waren Clyde en Seamore aan de beurt. De show met de zeeleeuwen, otter en walrus. Toen de mime-speler als preshow opkwam, hadden we al het vermoeden dat het een beetje een flauw zou worden. En dat was het ook (en het had een hoog kabouter-plop-gehalte) maar we hebben wel gegierd van het lachen. Wat FOUT! Zo fout dat het gewoon hartstikke leuk was.



Daarna zijn we doorgelopen naar Pet's Ahoy. Die hadden we al gezien, maar ik wilde graag nog even wat filmen. En dat is goed gelukt (om het uitzonderlijk grote hoofd van de man die voor me zat heen). De show was weer anders dan eerder deze week. Maar zeker niet minder leuk.



Daarna zijn we even koffie gaan halen, om op te warmen. Het was echt heel erg rustig in het park, veel Britten! Dat wel. En die Britten zijn net als in Disneyland Parijs erg luidruchtig. En soms om het asociale af. Je pikt ze er zo uit. Dat merkten we ook toen we een bezoekje brachten aan The Wild Artic. We kregen eerst een Star-tours/Soarin achtige film. En toen konden we doorlopen naar de ijsberen en walrussen. De ijsbeer stond vlák voor het raam, uitgebreid te spelen. Hij drukte zijn gigantische poot tegen de ruit aan. Wat gigantisch!! Helaas kon ik er niets van filmen, omdat er een groep Britten luidruchtig én in vol ornaat pal voor die ruit bleef staan en niemand de kans gaf om ook even te kijken. Een kwartier lang. Vriendelijke verzoeken om even opzij te stappen werden niet in behandeling genomen. Ze spraken ineens geen Engels. Toen zijn we maar doorgelopen naar de walrussen.

Na deze tocht over de Noordpool, was het alweer bijna tijd voor Shamu! We hebben nog even een winkeltje bekeken en zijn toen naar het stadion gelopen. Er zat echt bijna niemand. Het was ook heel erg rustig in het park. Waarschijnlijk door de onophoudelijke regen. Maar ach, ik had de poncho en Ryan zijn goede wil. Wat wil je nog meer.



Nadat we een mooi plaatsje uitgezocht hadden, is Ryan nog even koffie gaan halen (en hij had warme choco voor mij meegenomen, jiehaa!). Ik heb de Tribute to our heroes nog veen op film vastgelegd, voor de ongelovigen thuis. 'Helaas' was hij niet zo uitgebreid als eerder deze week. Er zat maar 1 militair in de zaal.




De show was weer anders, maar weer net zo indrukwekkend. We hadden de lange lens gelukkig mee. We zijn dus ook zeer blij met de DVD die we mee naar huis hebben genomen. Janine, je mag meegenieten hoor! We zullen zorgen dat er ook één (helemaal niet illegaal gemaakt origineel, *hoest*) jouw kant op komt. En pa, we vergeten je niet hoor!



Daarna was het genoeg geweest met de regen. Maar het was ook 6 uur geworden en het park ging sluiten. Ik rook inmiddels naar een goedkope strandbal en Ryan had natte sokken gekregen. Maar voordat we naar huis gingen:

Naar de Walmart!


Want er moest een koffertje bijkomen. En ik kon het niet laten. Ik heb heerlijke, grote, witte, fluffy badlakens meegenomen. Ik zag ze liggen en mijn naam stond erop. En ze kostten maar $5! Diegenen die mij een beetje kennen weten hoe gek ik ben om linnengoed (en servies, haha). En ik wil al een tijdje ons bontgekleurde linnengoed vervangen door wit. En ja, wat móet je dan? Ik kon ze toch niet laten liggen???? Ik heb al zo mijn best gedaan om dat prachtige Ralph Lauren beddengoed te laten liggen....(dan hadden we nóg een koffer erbij moeten halen. Wat een prachtige spreien en kussens *zucht*). Dus dezen móesten mee.

Daarna lekker thuis een lichte hap gehad en onder de wol! Morgen is de verhuisdag naar Disney!

Dat betekent overigens ook dat er minder frequent blogjes zullen gaan verschijnen. We moeten in Disney $10 per dag betalen voor internet. De intentie is om om de dag internet te nemen en dan aan het begin én aan het einde van de 24 uur wat te posten. Maar dikke kans dat het bij dit goede voornemen blijft. Maar ik ga echt mijn best doen!


Voor nu: hasta la (Lake Buena) vista!